Bahçeli Hakkında

Niğde ili, Bor ilçesine bağlı olan Bahçeli Kasabası’nın eski adı Dıragun’dur. Yakın geçmişte ise, kasaba, çevre sakinlerinin bağ ve bahçelerinin oldukça fazla olması nedeniyle Bağçalı adını almıştır. Zaman içinde bu isim evrilerek son şeklini almış ve Bahçeli olarak telaffuz edilmeye başlanmıştır.

Çok eski bir yerleşim yeri olduğu, Köşk mevkii denilen yerdeki höyük kazılarından anlaşılmaktadır. Köşk mevkiinde Roma çağına tarihlenen bir mermer havuz vardır. Köşk denmesinin nedeni, havuzla bağlantılı olarak bir Köşk bulunabileceği düşüncesidir.
Kasaba halkının kökenini, Kemerhisar’dan, Niğde’den ve civar köylerden gelen aileler oluşturmaktadır. Bunların bilinenleri şunlardır: Akoğlanlar, Kuyumcular, Davutlar, Kıroğulları, Kadılar, Bekir Efendiler ve Kazaklar. Bu ailelerin geldikleri yerler
hakkında edinilen bilgiler şunlardır: Molla Bekir buraya imam olarak gelmiştir; Salih Efendiler, Çerkezler Bor’dan; Alaaddin Akoğlu Alay Köyünden; Abdullah Günaydın Altınhisar’dan; Köstekliler Köstek köyünden; Cancılar, Ethemler, Kocabaşlar,
Çelenler, Kazaklar, Mısırlar Kemerhisar’dan gelip Bahçeli kasabası’na yerleşmişlerdir.

Cumhuriyet Mahallesi’ne yerleşen yöre halkının büyük bir kısmını ise, Adıyaman ve Üskül köylerinden gelip yerleşenler oluşturmaktadır.

Bahçeli kasabası, başlangıçta, Kergah(saray) ve Dragun olarak iki kısma ayrılmıştır. 1954 yılında belediye statüsü kazanan kasabada son durum itibariyle dört adet mahalle bulunmaktadır. Bu mahallerin isimleri şöyledir:
1. Zafer Mahallesi
2. Saray Mahallesi
3. Cumhuriyet Mahallesi
4. Şeker Mahallesi

Bunlardan Şeker Mahallesi 1985 yıllında, kasabaya yaklaşık 4,5 km uzaklıkta bir Şeker fabrikası tesis edilmesiyle birlikte mahalle statüsü kazanmıştır.
Kasabamız, Adana-Kayseri hattı üzerindedir. Bu hat, 1983 yılına kadar kasabanın içinden geçmiştir. Bu durum kasaba ekonomisine büyük katkıda bulunmuş, otel, lokanta ve dinlenme tesisleriyle birlikte, tüm esnafın kasabamızda oldukça iyi iş yapmalarını sağlamıştır. Bu dönemde kasaba, çok hızlı bir şekilde gelişme kaydetmiş, diğer kasaba ve köylerden buraya çalışmaya gelen insanların da ekmek kapısı olmuştur. Üstelik yalnızca esnaf kazanmamış, başka şehirlere her gün kamyonlarla gönderilen meyveler sayesinde, üretici kesimin de yüzü gülmüştür. Fakat, 1983 yılında Adana-Kayseri hattının kasaba dışına taşınmasıyla birlikte,
kasabamızda ticaret giderek zayıflamıştır.

Halk geçimini önceleri üzüm bağlarından, hububat ve meyve ağaçlarından, ceviz, armut, kayısı, dut ve yabani elma yetiştiriciliğinden sağlamıştır. Daha sonraları ise sebzecilik yapmış; kuru fasulye, patates, lahana, mısır ekmişlerdir. Kaynarca
köyünde lahana ekimini Bahçeli sakinlerinin başlattığı söylenmektedir. Daha sonraları, Bor’lu Cığızoğulları Bahçeli’ye elmacılığı getirmiştir. Kasabada özellikle amasya türü yaygınlaşmıştır. Kasaba halkının çok büyük bir bölümü elma yetiştiriciliği yapmaktadır.

Pazarlamada yaşanan kolaylık sebebiyle, elma bahçelerinde ağırlıklı olarak amasya, starking ve golden cinsi elma yetiştiriliyor olmasıyla birlikte, söz konusu bahçelerde her türden elma ve de kayısı, kiraz, şeftali, armut, erik, ceviz gibi meyveler de yetiştirilmektedir. Yöre halkının, tarla sahibi olan, yine azımsanamayacak kadar büyük bir bölümü ise, geçimini, hububat yetiştiriciliğinden kazanmaktadır. Bu tarlalarda ağırlıklı olarak arpa ve buğday yetiştirilmekle birlikte, nadiren kavun da yetiştirilmektedir. Bunlara ek olarak kasabamızda bağcılık da önemli bir geçim kaynağıdır. Bağ sahipleri, üzümlerini, toptan ya da perakende, istediği şekilde pazarlamakla birlikte bunları; pekmez, köfter, kuru üzüm olarak da değerlendirebilmektedir.

1. Coğrafi Konum:: Kasabamız, güneyinde Havuzlu köyü ve Kemerhisar, güney doğusunda Bor ilçesi, kuzeyinde Kaynarca köyü, doğusunda Karamahmutlu köyü bulunan düz bir ova üzerine kurulmuştur.

2. Nüfus YapısK Kasabamızın nüfusu, 2000 yılı sayımlarına göre, 3575 olarak tespit edilmiştir. Bununla birlikte, memuriyet, evlilik, yüksek öğrenim, ticaret vb. nedenlerle geçici ya da kalıcı olarak başka şehirlerde ikamet etmekte olan insanlarımızın, yaz aylarında, kasabamıza dönüş yapmaları, bu sayıyı iki-üç katına çıkarabilmektedir. Kasabamızda kadın ve erkek nüfusu orantılıdır. 10-15 yıllık ailelerde, hane halkının toplam sayısı ortalama 4-5′tir.

3.Turistik özellikleri: Kasabamızdaki en önemli tarihi yapı, Roma mermer sanatının en çarpıcı örneklerinden biri olan, Roma havuzudur. Geçmişi MS 2. Yüzyıla dayanan bu havuz, Anadolu’da olimpik ölçülerle inşa edilmiş tek tarihi havuz olma
özelliğine sahiptir. Halk arasında, Kleopetra’nın bu havuzda süt banyosu yapmış olabileceğine ilişkin yaygın bir söylenti vardır.
Bu havuz 1960 yılında, tesadüfen ortaya çıkarılmıştır. Antik havuzun arkasındaki höyükte yapılan kazılardan çıkan geç neolitik döneme ait buluntular müzede sergilenmektedir. Yapılan kazılar, kasabamızın tarihi değerini çok açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Gezginci Roma imparatorlarının önemli bir mesire yeri olan Antik Havuz ziyaretçilerin kolay ayrılamadıkları bir yerdir.
2002 yılında başlatılan proje kapsamında, Havuz etrafının tesviye ve düzenleme işlemleri tamamlanmış; çimlendirme ve aydınlatma çalışmaları yapılmıştır. Bölgenin turizm değerinin artırılması yönünde çalışmalar devam etmektedir.